beni bekleyen şu iki güne çokça şey sığdırma arzusunu çok seviyorum…

 ama en çok “anne ide ditmemiş” diye uyanan laloşla güne başlyıp, koşturmaya başlamadan önce  günün o en sakin anlarını seviyorum. o gün sabahın köründe başlamış olsabile :)

bir de mahmur mahmur kahvaltı hazırlamayı, “anneye yadım edcem ben” diye peşimde dolanıp her şeyin ucundan kemiren laloşu…

ve yumurtayı en sevdiğimiz biçimde pişirip acaba kalbi mi yoksa çiçeği mi sever merakını…

günler harala gürele geçerken, anı yaşayabilmek ne kıymetli ve farkına varabilmek bunun…

aa pazar günü internet annelerinin oyun grubu günü lal’le ve daha bir sürü güzellikle  birlikte kudurucak mini boyları olanlar bir haber etsin bana :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...